بازا که پشیمانم این دل جفا دیده را وفا ده

باز ا که پشیمانم صدفی در ساحل دریا دارم

هدیه ای گران قیمت دارم بیا

نمیخواهی جوابم دهی برگ های سبزم را جلادهی

                                       ای معشوق زیبا دلنوازو مهربانم

گره خورده در کارمبه خود کرده گرفتارم

                      بجز درد وغرورم آه چه راهی پیش رو دارم

چنان دل کندم از دنیاکه اینک گمشده دارم

خداوندا تک درختم من درختم دست هایم رو به هوا تا دعایی کرده باشم

دست هایم خالی از آری برگ هایم چواشکی جاری

 چون چشمه روی دریای خروشان کاش میشد

کاش میشد......!تنی پر برگ داشتم کاش میشد میوه ای پر بار داشتم

تا که.....!

آخرین شب گرم رفتن دیدمش

لحظه های واپسین دیداربود

اوبه رفتن بودومن دراظطراب

دیده ام گریان دلم بیماربود

گفتمش:ازگریه لبریزم مرو!

گفت:جانا!ناگزیرم ناگزیر

گفتم اورالحظه ای دیگربمان!

گفت:می خواهم ولی دیرست دیر

درنگاهش خیره می مانم بی امید

سرنهادم غمزده بردوش او

*******

****

این شمع سوزان منم پروانه ی زیبایم کجاست

دل کنده ازمن .....عاشقم براو زیبای من دلبر کحاست

پروانه ی زیبایم کحاست....نمیدانید کحاست

معشوق زیبا ومهربانم کجاست نمیدانید کجاست ......!

مرا در انتهای پل تنها گذاشت ورفت از قاصدک میپرسم میگوید از باد بپرس

اومیداند کجاست بهر جایی میرود شاید بدریا سرزده باشد نمیدانم از باد میپرسم

میگوید ازدریا بپرس از دریا میپرسم میگوید ازموج هایم بپرس ازموج دریا

میپرسم میگذارد بیجواب آیا شما چی میدانید کجاست

                                                 نمیخواهم هم بی تو باشم ای عشق

                                              نمیدانم دردهایم را فنا کنم ای عشق

                                چون یار من ذل سوخته جان من

نیست یاری داشتم بی وفا بود یار من

        تنها گذاشت یار من دیگر.....!

                                بگو....ای عشق آیا یار دگر هست

        میخواهم با تو باشم بدریا سفر کنم باتو همقدم باشم

        عشق را برپاکنم بی تو همراهی وهمرازی ندارم ای معشوق من

       بیا جامی بد ه شرابی ریزو می نحورده مست شوم ......تا راهی رابا تو باشم     

انسان عاشق زیبایی نمیشودبلکه آنچه  عاشق اش میشوددر نظرش

زیباست

بزرگی را به کسی نمیبخشند باید خود آنرا بدست آوریم 

بیا ساقی بدردم دوایی نیست

                    بیا ساقی محرم رازم نیست

بیا ساقی بدردم آشنایی  

                        بگو چون بدردم آشنایی .....؟ دوای درد م چیست

   نگو عاشقی بدرد معشوق میسوزی بگو علاج دردم

                                           راز پنهانش چیست  

بگذار بگریم میدانم میدانی که بر وفق مرادم نیستی

 میدانم که رفتی بدیاری دور به انجلس بگذار بگریم تا...

غصه های دلم را با گریه کردن بیرون کنم بگذار وقت رفتن

بغض گلویم مجال حرف زدن را نذاشت بگذار بگریم

آن لحظه را فراموش کنم تا غصه ای که درآن موقع بسراغم آمد

فراموشش کنم ولی.....نه هرگز فراموش نمی شود.....هرگزنه

       عاشقم مرا غم سازگاریست

                تو معشوقی تورا با غم چه سازگاریست      

 روزپدر را برتمامی پدران زحمتکش جهان تبریک عرض میکنم                    

               تقدیم به پدران زحمتکش

پدرم امشب دست هایش خالی تر ست

                                          سفره اش خالی

                         پچه هایش به کور سوی امید چشم دارند

تکه نانی میجویند لقمه ای نان برایشان کافی ست

                                      آه پینه های دستش بر سفره باقی ست

                                        اثر یوسف قلیچ پور از کتاب در گیسوی تو 

در فصل تابستان ِ نگاهت

به دریای ِ چشمانت می زنم

در آفتاب  ِ گرم عاطفه

گیلاس ها

زود به ثمر می رسند

( بهار )

بیا ساقی دردی دارم که درمانش تویی

                            رازی دارم که رازدارش تویی بیا بامن باش

توبامن باش

میتوانم با تلاش وکوشش به همه چیز میرسم اگر خواستم .....میتوانم

بگذار اشک چشمانت را با بغض شکسته ام

                        ودستانم پاک کنم تادلت مثل پرسبک  شود

تو اگر از سر زلفت

به دلم

گره ای وا نکنی

من چه تدبیر کنم؟!

از شاعر محترم بهار

دوست دارم شعله باشم خود بسوزم

دوست دارم غنچه باشم چند روزی درمیان غنچه هاباشم

شاد باشم بخندم بخندانم غصه هارا با شعله ی خود بسوزانم .......!

کاش با تو بودم در سفر ها

                            در قدم زدن ها کا ش با تو بودم ......

کاش درکنارم بودی تو با من باش در کنارم باش......

                      كه بر چهره ي عاشق مي تابد

                                           و اورا با درد و غم هاي ......!

                                                              بسيار بازهم نوازش ميكند...

جاری می شوم

از تو

رود ، درخت ، حتی از یک دل ِ سنگ ;

ازدقایق ِ عاشقی

به نهایتِ تو جاری می شوم

( بهار )

در باغی که چشمان تو

چشمه آرزوست

تا آخرین درخت عاشقی

پا برهنه

می دَ وَم

از شاعر ونویسنده ی محترم خانم بهار

ای چشمان آبی نگاهت را از من مگیر از دل غمگین من خبر بگیر

                              ای چشمان ابی مرا در تنگنا قرار نده بیا

                                                       ومرا از تنهایی در آر به انتظار نشسته ام که بیایی

                                             در غربت تنهایی میسوزم ومیسازم که تو بیایی ومرا از ا

ین تنهایی در بیاری میدانم که به حرف های من گوش نمیکنی

                                                                 ومرا در غربت تنهایی وا میگذاری پس

                                گوش کن ای همسفر نگه دار دمی صبر کن

                                           از آن باغ کهنه گذر خواهی کرد به پروانه ی پرشکسته سلام

خواهی داد تماشای باغ دگر در خیال ما نیست

                                                     میدانم ؛میدانم میروی به آن باغ بس این ارزوهای ساده

                                                               ام را همسفر کن