شاید

 

           

                         برگ ها همیشه سبز نمیمانندگاهی زرد وخاموشند

 

                                       گاهی غمگین وازرده زیر پای عابران

 

                                      خموش با خش خش خود اشک ها میریزند

 

                                           تا غصه های دلشان را بیرون بریزند

 

                                          ومن چون انها شاخه ای شکسته ام

              

                                         که غصه های  خود را در خودریخته

 

                               انگار گمشده ای دارم شاید ان گمشده تو باشی

 

شاید

 

           

        برگ ها همیشه سبز نمیمانند

 

             گاهی زرد وخاموشند

 

          گاهی غمگین وازرده زیر پای عابران

 

          خموش با خش خش خود اشک ها میریزند

 

              تا غصه های دلشان را بیرون بریزند

 

              ومن چون انها شاخه ای شکسته ام

              

              که غصه های  خود را در خودریخته

 

                   انگار گمشده ای دارم

 

                شاید ان گمشده تو باشی

 

عجیب

 

       عجیب است وقتی دلگیرم

 

      نوشتن از تو ؛حالم را خوب میکند

 

       دیدنت که جای خود دارد

                     

هر

 

         هرکه در سینه دلی داشت

 

               به دلداری داد

 

          دل نفزین شده ی ماست

 

           که تنهاست هنوز