دو برادر با هم در مزرعه خانوادگی کار می کردند

    که یکی از آنها ازدواج کرده بود و خانواده بزرگی داشت

  و دیگری مجرد بود .شب که می شد

     دو برادر همه چیز از جمله محصول و سود را با هم نصف می کردند .

 

    یک روز برادر مجرد با خودش فکر کرد و گفت:‌
   

         درست نیست که ما همه چیز را نصف کنیم . من مجرد هستم

 

              و خرجی ندارم ولی او خانواده بزرگی را اداره می کند.

        بنابراین شب که شد یک کیسه پر از گندم را برداشت

 

       و مخفیانه به انبار برادر برد و روی محصول او ریخت.

 
              در همین حال برادری که ازدواج کرده بود

 

               با خودش فکر کرد و گفت :‌ درست نیست

 

         که ما همه چیز را نصف کنیم. من سر و سامان گرفته ام

 

           ولی او هنوز ازدواج نکرده و باید آینده اش تأمین شود.

        بنابراین شب که شد یک کیسه پر از گندم را برداشت

 

     و مخفیانه به انبار برادر برد و روی محصول او ریخت.

      

             سال ها گذشت و هر دو برادر متحیر بودند

 

       که چرا ذخیره گندمشان همیشه با یکدیگرمساوی است.

 

                 آن که در یک شب تاریک دو برادر 

 

                   در راه انبارها به یکدیگر برخوردند.

 

                          ا ن ها مدتی به هم خیره شدند

 

                    و سپس بی آن که سخنی بر لب بیاورند

 

                           کیسه هایشان را زمین گذاشتند

 

                           و یکدیگر را در آغوش گرفتند