رویای یک نویسنده
 

کدامین درخت

   

 

 

           آن هنگام که برگهای خزانی زیر قدم ها صدا می کنند

 

     

       روزها کوتاه و شبها بلند می شوند اولین هیمه های هیزم

 

 

                  در بخاری ها صدا می کنند از آرامش لبریزم.....

 

 

                    با فصل ها هماهنگ شدن به رازی می ماند!

 

                 

                          شکوه نا میرایی را حس کردنتا بدانی

 

                            

                                        که هیچ چیز تا ابد نمی پاید

 

 

                                           و هیچ اتفاقی بی دلیل رخ نمی......!

انتها

 

این جاده ی زندگی است که

 

انتها ندارد!!!!!!!!!!

تنهایی

          من نشاني از تو ندارم...

 

         اما نشاني ام را براي تو مي نويسم:

 

          درعصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار!

 

 

     خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي ش!

 

       کلبه غريبي ام را پيدا کن، کناربيدمجنون

 

    خزان زده و کنارمرداب آرزوهاي رنگي ام!

 

            درکلبه را باز کن

 

        و به سراغ بغض خيس پنجره برو!

 

               حرير غمش را کنار بزن!

 

                   مرا مي يابي...

 

تو

 
 
            تو به من خندیدی و نمی دانستی من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم
 
          باغبان از پی من تند دوید سیب را دست تو دیدغضب آلود به من کرد نگاه سیب دندان زده
 
        
           از دست تو افتاد به خاک و تو رفتی و هنوز، سالهاست که در گوش من آرام آرام
         
            خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم و من اندیشه کنان غرق در این پندارم
 
                                        که چرا باغچه کوچک ما سیب نداشت

                                         **************************

                من به تو خندیدم چون که می دانستم تو به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدی
 
 
               پدرم از پی تو تند دوید و نمی دانستی باغبان باغچه همسایه پدر پیر من است من به تو خندیدم
 
              تا که با خنده تو پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم بغض چشمان تو لیک لرزه انداخت به دستان من
 
 
             و سیب دندان زده از دست من افتاد به خاک دل من گفت: برو چون نمی خواست به خاطر بسپارد
 
 
             گریه تلخ تو را ... و من رفتم و هنوز سالهاست که در ذهن من آرام آرام حیرت و بغض تو تکرار
 
 
             کنان می دهد آزارم و من اندیشه کنان غرق در این پندارم که چه می شد اگر باغچه خانه ما سیب
 
                     نداشت

بشکنید

 

          در پشت هیچ در بسته ای ننشینید 

         

              تا روزی باز شود . راه کار دیگری

 

                   جستجو کنید  و اگر نیافتید

 

                       همان در را بشکنید"

امید

 

     امید دیدار تو مرا عذاب می دهد

 

  دیدن چشمان تو مرا بی تاب کرده است

 

    چه کنم در تنهایی چه کنم در ظلمت

 

          کجایی ای صبح بهاری  من

//////////////////////////////////////////////////////////////////////

 

            ای شبرو کوچه خاطرات

 

               تازه کن زخم دل مرا

     

            می خواهم به یاد آورم

 

         آن سوز و گداز آن عشق

 

         آن خزان راکه پس از رفتنش

 

           وجودم را فرا گرفت

/////////////////////////////////////////

 

       نمی دانم از کجا آغاز بکنم

 

       نوشتن از تو سخت است

 

        نوشتن از  آن عشقی که

 

         هیچ وقت به زبان نیاورد م

 

             و د ر خلوت سوختم

علم

 

 

                 علم نعمت بزرگی است

 

            که در زندگی تاج افتخار

 

           وپس از مرگ یادگار درخشان

 

                      خواهد بود

 

                     

              خرد مند به کار خویش تکیه میکند

 

                              

                  ونادان به ارزوهای خویش

 
  BLOGFA.COM