من نشاني از تو ندارم...

 

         اما نشاني ام را براي تو مي نويسم:

 

          درعصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار!

 

 

     خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي ش!

 

       کلبه غريبي ام را پيدا کن، کناربيدمجنون

 

    خزان زده و کنارمرداب آرزوهاي رنگي ام!

 

            درکلبه را باز کن

 

        و به سراغ بغض خيس پنجره برو!

 

               حرير غمش را کنار بزن!

 

                   مرا مي يابي...