در آن غمگين غروب سرد تو از شهرم سفر

      

       کردي ، نگاهت برق طوفان بود و من

       

 

       افسوس مي خوردم ، شيار گونه هايم

      

 

         را گل اشکم نوازش داد ،

       

 

          و من از تو جدا ماندم

      

 

    ولي اي کاش ......!دل من باز گریست
      

     

    قلب من باز ترک خورد و شکست

    

 

  با زهنگام سفر بود و من از چشمانت میخواندم

     

 

     که به آسانی از این شهر سفر خواهی کرد

      

 

       و از این عشق گذر خواهی کرد

    

 

   و نخواهی فهمید بی تو این باغ پر از پاییز است