یاد دارم یک غروب تلخ و سرد

 

        می گذشت از کوچه ما دوره گرد

 

            دوره گردم کهنه قالی میخرم

 

            دسته دوم جنس عالی می خرم

 

              گر نداری کوزه خالی می خرم

                                **

               اشک در چشمان بابا حلقه زد

 

          عاقبت آهی کشید بغضش شکست

 

         اول سال است و نان در سفره نیست

 

           ای خدا شکرت ولی این زندگیست

                               **

           بوی نان تازه هوش از ما برده بود

 

                 اتفاقا مادرم هم روزه بود

 

             خواهرم بی روسری بیرون پرید

 

              گفت:آقا سفره خالی می خرید؟